Και μαζί της κερδίζει και η διεθνής αλληλεγγύη!

 Η ετυμηγορία του Εφετείου του Κατοβίτσε στις 5 Μαρτίου 2010 είναι ένα αληθινό δώρο σε όλες τις γυναίκες της Ευρώπης για τις 8 του Μάρτη,  τη διεθνή ημέρα των δικαιωμάτων των γυναικών.

Το δικαστήριο απέρριψε την έφεση και επιβεβαίωσε την προηγούμενη ευνοϊκή για την Αλίσια Τίσιακ απόφαση.

Το επισκοπικό περιοδικό «Gosc Niedzielny» και η Αρχιεπισκοπή του Κατοβίτσε θα πρέπει να δημοσιεύσουν τη συγγνώμη τους στην Αλίσια Τίσιακ επειδή την παρομοίωσαν με ναζιστές εγκληματίες και μίλησαν για αυτήν με μίσος. Θα πρέπει επίσης να πληρώσουν 30.000 ζλότι (περίπου 8.000 ευρώ)  ως αποζημίωση καθώς και τα έξοδα της δίκης.

Η νίκη της Αλίσια είναι λοιπόν νίκη του δικαιώματος των γυναικών να εκφράζονται ελεύθερα για την έκτρωση και τη σεξουαλικότητά τους. Αυτό το δικαίωμα παραβιάζεται ακόμα καθημερινά στη Πολωνία: τη μέρα που θα έβγαινε η δικαστική απόφαση, η ακροδεξιά οργάνωση «Οbroncy Zycia» προκαλούσε σοκ στο πληθυσμό αναρτώντας στους δρόμους του Πόζναν τεράστιες αφίσες με το πρόσωπο του Χίτλερ και τη φράση: «Η έκτρωση είναι ο Χίτλερ. Ο Χίτλερ ήταν ο πρώτος που ενέκρινε την έκτρωση στη Πολωνία το 1943». Αυτή η αποτρόπαια και ψευδής δημόσια αφισοκόλληση δεν έχει προκαλέσει ακόμα καμιά αντίδραση της πολωνικής Δικαιοσύνης, μια και η άκρα δεξιά κυριαρχεί στη πολωνική δημόσια συζήτηση.

Η νίκη της Αλίσια αποκτά ακόμα μεγαλύτερη σημασία καθώς ανοίγει το δρόμο για μελλοντικούς αγώνες και νίκες. Η διεθνής αλληλεγγύη ήταν παραδειγματική και έφερε αποτελέσματα: οργανώσεις φεμινιστικές, κοσμικές και χριστιανικές υπέρ της ελεύθερης επιλογής έστειλαν δεκάδες ψηφίσματα στο Εφετείο ζητώντας από τους δικαστές να μην υποχωρήσουν  στις πιέσεις της πολωνικής άκρας δεξιάς και της Επισκοπής. Οι πολωνικές πρεσβείες δέχτηκαν γράμματα υποστήριξης  στην Αλίσια από οργανώσεις και άτομα σε όλο τον κόσμο.

Στην ακροαματική διαδικασία του Εφετείου στις 19 Φεβρουαρίου στο Κατοβίτσε ήταν παρούσες: Σόνια Μητραλιά της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών, Soad Bekkouche και Lilian Halls της γαλλικής Ευρωπαϊκής Φεμινιστικής Πρωτοβουλίας, Lise Leider του Κοσμικού Κύκλου της Γκρενόμπλ, και εκπρόσωπος πολλών γαλλικών οργανώσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα, Annette Groth βουλευτίνα στο Γερμανικό Κοινοβούλιο της Die Linke, Christiane Reyman του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς. Στις 5 Μαρτίου 2010 στη συνέντευξη τύπου που ανακοίνωνε την ετυμηγορία, η Elfriede Harth του καθολικού δικτύου υπέρ της ελεύθερης επιλογής «Εκκλησίες και Ελευθερίες» εξήγησε στους δημοσιογράφους ότι εκατομμύρια καθολικοί αποδοκιμάζουν τις μισογυνικές θέσεις της πολωνικής Επισκοπής.

Η Αλίσια Τίσιακ ευχαρίστησε τις οργανώσεις που την υποστήριξαν και εξέφρασε την ελπίδα ότι η Εκκλησία δεν θα εξυβρίσει ποτέ πια τις γυναίκες στη Πολωνία. Αφιέρωσε τη συγγνώμη που θα πρέπει να δημοσιεύσει η Αρχιεπισκοπή του Κατοβίτσε σε όλες τις γυναίκες που έχουν ταπεινωθεί από την Εκκλησία στη Πολωνία.

Η Teresa Jakubowska, πρόεδρος του κοσμικού κόμματος Racja της πολωνικής αριστεράς και κύριος υποστηρικτής στη Πολωνία της Αλίσια εξέφρασε τη χαρά της βλέποντας το Κράτος Δικαίου επιτέλους να θριαμβεύει στη Πολωνία με αυτή την απόφαση. Με δεδομένο ότι οι δικαστές δεν υποχώρησαν μπροστά στις έντονες πιέσεις που τους άσκησε η Εκκλησία, έχουμε εδώ ένα καλό προηγούμενο για τη δημοκρατία και τα δικαιώματα των γυναικών στη Πολωνία.

Όμως, η πάλη για το δικαίωμα των γυναικών να εκφράζονται ελεύθερα δεν μπορεί να σταματήσει εδώ. Πρέπει να εμποδίσουμε την Επισκοπή να βρίζει τις γυναίκες ως κοινωνική ομάδα  όταν τις αποκαλεί φόνισσες και δολοφόνους παιδιών που θέλουν να κάνουν έκτρωση μόλις μένουν έγκυες. Πρέπει να δείξουμε ότι εδώ έχουμε ένα μισαλλόδοξο σεξιστικό λόγο. Πρέπει επίσης να κερδίσουμε το χαμένο έδαφος εμποδίζοντας την Εκκλησία να βρίζει τις φεμινίστριες, που κατηγορούνται στη Πολωνία ότι «προπαγανδίζουν το έγκλημα του φόνου παιδιών»  διεκδικώντας τη νομιμοποίηση της έκτρωσης.

Μόνον αυτή η πάλη θα μας επιτρέψει να κερδίσουμε το μεγάλο αγώνα, το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση του σώματός μας στις 3 ευρωπαϊκές χώρες όπου δεν το έχουμε ακόμα, στη Πολωνία, στη Μάλτα και στην Ιρλανδία.

                                                                                                                             Της Μόνικα Καρμπόφσκα